Historia Zielonej Góry

Zielona Góra, miasto położone w zachodnio południowej Polsce to miejsce, które jest bardzo charakterystyczne ze względu na funkcjonujący właśnie tam rynek winiarski, który w naszym kraju jest właściwie czymś nieco zaskakującym, ponieważ uprawa winorośli jest raczej kojarzona z południowymi regionami naszego kontynentu. Dlatego w tym względzie Zielona Góra bez wątpienia się wyróżnia. Ale to nie wszystko, p

onieważ miasto mające bardzo długą historię ze względu na swoje położenie było świadkiem wielu ważnych wydarzeń dla ludzi ze starego kontynentu, także dla Polaków. Jak wiec wyglądała historia Zielonej Góry i dlaczego warto się nią zainteresować? O tym właśnie postaramy się coś więcej Wam powiedzieć licząc na to, że będziemy w stanie Was zainteresować.

 Początki miasta

Zielona góra swoje początki jako miasto bierze z działalności przybyszów z Flandrii oraz Niemiec. To właśnie oni w tym miejscu założyli miasto i zastosowali nazwę, która była już odniesieniem do istniejącej w tym miejscu polskiej osady. Miejsce leżało wtedy na wydajnym i szczególnie wartkim strumieniem Złota Łącza, który był najważniejszy dla miasta, ponieważ stał się źródłem wody i energii dla mieszkańców, wspierał również przemysł funkcjonujący na tym terenie. Zielona Góran otrzymała prawa miejskie w roku 1323, jest to jednak wywnioskowane wyłącznie z tego co mówią kroniki natomiast tego, że prawa miejskie otrzymała zaraz po Kożuchowie, który leży nieopodal. Przez długi czas swojej historii miasto znajdowało się na terenach niemieckich, dlatego pojawiające się w kronikach nazwa to Grunberg. Miejscowość na mapie pojawia się po raz pierwszy w 1561 roku na mapie Śląska przygotowanej przez Martina Helwiga.

Miasto kulturowo i historycznie było związane z Dolnym Śląskiem. Przez długi czas stanowiło ono część Księstwa Głogowskiego. Mniej więcej od XIII wieku powoli rozpoczyna się na tym terenie proces depolonizacji. Razem z całym Dolnym Śląskiem przechodziła ona w ręce czeskie, potem niemieckie. Nigdy nie była to cześć ziemi Lubuskiej ze stolicą w mieście Lebus.

Na terenie Zielonej Góry do samego początku znajdowały się fortyfikacje oraz zamek. Wydaje się jednak, że był to zamek drewniany, na tą chwilę nie mamy po tym zamku

żadnego śladu, wskazówką będzie tutaj między innymi nazwa ulicy Zamkowej w centrum miasta, ale to póki co jedynie domysły. W okresie reformacji Zielona Góra stała się ośrodkiem, gdzie bardzo silnie rozwijał się ruch kalwiński i pojawiało się bardzo wielu jego wyznawców. W okresie od 1815do 1945 roku Zielona Góra byłą miastem należącym do rejencji legnickiej i prowincji Śląskiej należącej oczywiście do Prus. Zanim rozpoczęła się II Wojna światowa miasto było bardzo ważnym ośrodkiem przemysłowym, zlokalizowany był tam węzeł kolejowy. Mniej więcej mieszkało tam około 26 tysięcy osób.

Zielona Góra po II wojnie światowej

W trakcie II wojny światowej Zielon

a Gora nie została zniszczona praktycznie w ogóle. Docierająca do niej Armia Czerwona została poinformowana przez proboszcza miasta, że nie będzie obrony w mieści i nie zdecydowała się na jego

zniszczenie. Po wojnie miasto znalazło w ramach terenu Polski. Na początku należało do województwa poznańskiego, potem od 1950 roku stworzone zostało tam nowe województwo ze stolicą w tym mieście. Zamieszkali tam sprowadzeni z Kresów Wschodnich repatrianci, Niemcy zostali wysiedleni. Od momentu, gdy w mieście powstało województwo stało się ono ważnym ośrodkiem kulturalnym uniwersyteckim, przemysłowym. Miasto dynamicznie się rozwijało i po reformie administracyjnej z 1999 roku stało się siedzibą władz samorządowych dla województwa lubuskiego i w takim charakterze pozostaje aż do dnia dzisiejszego.

Fakt uprawy winorośli na terenie Zielonej Góry sprawił że patronem miasta został papież Urban I, który w historii traktowany jest jako patron wszystkich ludzi uprawiających latorośl i przygotowujących wino. Ma być dla miasta ochroną i sprzyjać dobrym zbiorom każdego roku.